Erhard Loretan
Met het op 13-jarige leeftijd beklimmen van zijn eerste noordwand in de Zwitserse Alpen was Erhard Loretan bijna voorbestemd om grote klimprestaties neer te gaan zetten. Met het beklimmen van de Kanchenjunga in 1995, zijn 14e achtduizender, maakte hij deze belofte waar.
Loretan werd geboren in 1959 in het Zwitserse Bulle. Hoewel een opleiding tot timmerman met succes was afgerond nam hij in 1980 deel aan zijn eerste expeditie naar Zuid Amerika. Onder meer door het succes van deze expeditie keerde de Zwitser tot 1995 vrijwel elk jaar terug naar de Himalaya. Het doel wat hij voor ogen had was het beklimmen van alle toppen boven de achtduizend meter. Geheel in lijn met de door Messner ontwikkelde alpiene stijl, deed hij dit bovendien zonder gebruik te maken van zaken als extra zuurstof en dragers. Vrijwel al zijn beklimmingen waren via lastige of nog niet eerder beklommen routes. Zijn logische stelling was dat des te sneller je weer van de berg af was, des te minder risico je zou lopen.
Tot zijn grootste prestaties behoren de Annapurna traverse in 1984 en de beklimming van de Everest in 1986 (basiskamp-top-basiskamp in 40 uur).
Ook noemenswaardig zijn de expedities naar Antarctica in 1994 en 1995. Tijdens deze expedities volbracht hij twee solobeklimmingen, waaronder een op de bijna 3000-meter hoge westwand van Mount Epperly.
Na mislukte pogingen op de Nanga Parbat in 1997 en 2000 deed Loretan twee pogingen om de noordwand van de Jannu (7710 m) te beklimmen. Ook deze expedities in 2002 en 2003 waren echter niet succesvol.
Nationaliteit:
Zwitsers
Boeken:
Den Bergen Verfallen
Beklimmingen:
1980 Palcaraju, Ranrapalca, Artesonraju, Huascaran
1982 Nanga Parbat
1983 Gasherbrum I, Gasherbrum II, Broad Peak
1984 Manaslu, Annapurna
1985 K2, Dhaulagiri, Eiger noordwand
1986 Mount Everest, Cho Oyu
1988 Trango Tower
1990 Mount McKinley, Cho Oyu, Shishapangma
1991 Makalu
1992 K2
1994 Lhotse, Mont Epperly
1995 Kanchenjunga