Ingediend door Ron Bloksma (niet geverifiëerd) op ma, 13/06/2005 - 00:35.
Datum: 1996/1998 Weer: Perfect Route: Dibonakante & Normaalroute v/d Cima Grande & Preußriß v/d Cima Verhaal: De Drei Zinnen hebben mij lang gefascineerd. Deze icoon van de Dolomieten kende ik al lang voordat ik begon met klimmen. Het uitzicht vanaf de top is geweldig. Bijna staand op de geologische grens tussen Dolomieten en 'Urgestein' bergen van Oostenrijk zie je bijna alle steile kalktoppen van de Dolomieten maar ook de besneeuwde broeders in Zillertaler Alpen en de Venediger Gruppe.
Normaalroute: PD+
De normaalroute van Große Zinne bevat enkele III/II passages. Het is een klassieke normaalroute, wat betekent dat je af en toe moet zoeken naar het exacte routeverloop. De eenvoudigste passages liggen niet netjes achter elkaar, maar verspreid over de wand. Feitelijk klim je van kalkband naar kalkband en tussendoor traverseer je naar de volgende eenvoudigste doorgang. Steenmannetjes markeren de route. Wij klommen eind juli, nadat we gevlucht waren uit de Glockner Gruppe vanwege aanhoudend zeer slecht weer. Gevolg: de sleutelpassage op de Große Zinne was verijsd en IV-graad.
Het is leuk klimmen. Doe het op zijn Italiaans. Rijdt 's ochtends omhoog naar de Rifugio Auronzo en loop ik een half uur naar de instap. Klim lekker op wrijvingschoenen en houdt snelheid. Na de top daal je af (prent het routeverloop in je hoofd op weg naar boven), stap in de auto en gaan naar de pizzeria voor pizza en lekkere rode wijn, met uitzicht op de Tre Cime di Laveredo.
Preußriß: D (V)
Hou je van spreiden? Dan moet je de Preußriß op de Kleinste Zinne klimmen. Geweldige ambiance. Na een korte inklim (één korte passage V), kom je in de grote spleet. Deze spleet scheurt de kleinste van de 'Drie Zinnen' als het ware bijna doormidden. Al spreidend klim je omhoog, maar de rots wordt geheel overhangend. Onder je een geweldig gapende leegte, maar je staat als een huis. Het is allemaal IV en je vindt altijd weer grepen en voetsteunen. Geweldig! Afdaling is abseilend door het couloir aan de andere zijde. Houdt rekening met afdalende groepen achter en voor je: trap niks los en maak snelheid waar kan. Achterop komende groepen kunnen bij het doortrekken van het abseiltouw stenen los maken en die krijg jij dan op je dak.
Dibonakante: D (VI+)
Dit is de noordoostkante van de Cima Grande. Vanaf de parkeerplaats van de Rifugio Auronzo loop je -net zoals voor de Preußriß- naar het Paternsattel en traverseer je direct onder de noordwanden door. Er zijn meerdere mogelijkheden voor de instap en je zult niet de enige zijn die deze route klimt. Al gaande weg ontstaat er vanzelf een volgorde in de klimgroepen. Klim zoveel mogelijk op de 'Kante' zelf. Nadeel als je niet de eerste bent is dat er in het derde deel van de wand losse stenen liggen. Die suizen dan over je heen. Raken doe ze je niet, maar leuk is anders. Door klimmen naar de top wordt afgeraden. Daar is het te brokkelig. Naar links traverseren en de normaalroute oppakken voor de laatste hoogtemeters is het devies. Afdaling gaat over de normaalroute.
Overigens van afstand zie je drie bergtoppen, vandaar de naam 'Drei Zinnen'. Maar de oostelijke top bestaat feitelijk uit twee toppen: Punte di Frida en de Kleinste Zinne/Cima Piccolissima
Datum: 1996/1998
Weer: Perfect
Route: Dibonakante & Normaalroute v/d Cima Grande & Preußriß v/d Cima
Verhaal: De Drei Zinnen hebben mij lang gefascineerd. Deze icoon van de Dolomieten kende ik al lang voordat ik begon met klimmen. Het uitzicht vanaf de top is geweldig. Bijna staand op de geologische grens tussen Dolomieten en 'Urgestein' bergen van Oostenrijk zie je bijna alle steile kalktoppen van de Dolomieten maar ook de besneeuwde broeders in Zillertaler Alpen en de Venediger Gruppe.
Normaalroute: PD+
De normaalroute van Große Zinne bevat enkele III/II passages. Het is een klassieke normaalroute, wat betekent dat je af en toe moet zoeken naar het exacte routeverloop. De eenvoudigste passages liggen niet netjes achter elkaar, maar verspreid over de wand. Feitelijk klim je van kalkband naar kalkband en tussendoor traverseer je naar de volgende eenvoudigste doorgang. Steenmannetjes markeren de route. Wij klommen eind juli, nadat we gevlucht waren uit de Glockner Gruppe vanwege aanhoudend zeer slecht weer. Gevolg: de sleutelpassage op de Große Zinne was verijsd en IV-graad.
Het is leuk klimmen. Doe het op zijn Italiaans. Rijdt 's ochtends omhoog naar de Rifugio Auronzo en loop ik een half uur naar de instap. Klim lekker op wrijvingschoenen en houdt snelheid. Na de top daal je af (prent het routeverloop in je hoofd op weg naar boven), stap in de auto en gaan naar de pizzeria voor pizza en lekkere rode wijn, met uitzicht op de Tre Cime di Laveredo.
Preußriß: D (V)
Hou je van spreiden? Dan moet je de Preußriß op de Kleinste Zinne klimmen. Geweldige ambiance. Na een korte inklim (één korte passage V), kom je in de grote spleet. Deze spleet scheurt de kleinste van de 'Drie Zinnen' als het ware bijna doormidden. Al spreidend klim je omhoog, maar de rots wordt geheel overhangend. Onder je een geweldig gapende leegte, maar je staat als een huis. Het is allemaal IV en je vindt altijd weer grepen en voetsteunen. Geweldig! Afdaling is abseilend door het couloir aan de andere zijde. Houdt rekening met afdalende groepen achter en voor je: trap niks los en maak snelheid waar kan. Achterop komende groepen kunnen bij het doortrekken van het abseiltouw stenen los maken en die krijg jij dan op je dak.
Dibonakante: D (VI+)
Dit is de noordoostkante van de Cima Grande. Vanaf de parkeerplaats van de Rifugio Auronzo loop je -net zoals voor de Preußriß- naar het Paternsattel en traverseer je direct onder de noordwanden door. Er zijn meerdere mogelijkheden voor de instap en je zult niet de enige zijn die deze route klimt. Al gaande weg ontstaat er vanzelf een volgorde in de klimgroepen. Klim zoveel mogelijk op de 'Kante' zelf. Nadeel als je niet de eerste bent is dat er in het derde deel van de wand losse stenen liggen. Die suizen dan over je heen. Raken doe ze je niet, maar leuk is anders. Door klimmen naar de top wordt afgeraden. Daar is het te brokkelig. Naar links traverseren en de normaalroute oppakken voor de laatste hoogtemeters is het devies. Afdaling gaat over de normaalroute.
Overigens van afstand zie je drie bergtoppen, vandaar de naam 'Drei Zinnen'. Maar de oostelijke top bestaat feitelijk uit twee toppen: Punte di Frida en de Kleinste Zinne/Cima Piccolissima
Nieuwe reactie inzenden