Ingediend door Paul van der Spek (niet geverifiëerd) op zo, 06/08/2006 - 20:30.
Datum: 11/7 Weer: goed Route: via Emanuelle 2 Verhaal: Het was een mooie dag. Om 5.00 gestart, tot aan de gletscher met 2 engelse gelopen en daarna solo verder gegaan, want ik wilde om 13.00 uur weer in pont zijn. Het spoor was al flink uitgelopen maar het liep toch wel aardig richting de top, de afdaling was lastiger vanwege de pap sneeuw. Verder wel een aanrader voor een makelijke 4000-er.
Ingediend door Team Bergvrung (niet geverifiëerd) op di, 09/05/2006 - 17:14.
Datum: 5 mei 2006 Weer: goed, naderhand mistig Route: Normaalroute vanaf Victor Em. Verhaal: Hele route op tourski's gedaan. in 4,5 uur op de top.
Daarna mistige maar geweldige skiafdaling tot aan de VE-hut.
Daarna nog 2 uur te voet naar Pont en huiswaarts.
Ingediend door Timo Bavelaar (niet geverifiëerd) op do, 10/11/2005 - 16:46.
Datum: augustus 2005 Weer: super! Route: vanaf Chabod Verhaal: Met een reis van Retour de top beklommen...... Super mooi weer!! Strakblauwe hemel, conditie gletsjer super en de tochtgenoten ook :-) Wat een uitzicht! Was echt een super mooie ervaring.....
Ingediend door Alain Moreels (niet geverifiëerd) op za, 24/09/2005 - 10:55.
Datum: 18/09/2005 Weer: mist en lichte sneeuwval Route: V.E. II top en terug V.E.II Verhaal: Eerste 4000er. Vertrokken om 05.15 uur en boven na 4.40 uur. Zware beklimming van de gletsjer dat recent besneeuwd was. Gletsjer lag er zacht bij. Niet teveel volk boven en vlotte doorgang over de rotsrand.
Door slechte weer werd terugtocht via de richting Chabod afgelast. Spijtig, was ons een mooi zicht over spleten beloofd.
Terugtocht nog zwaarder door gebrek aan antibot op de stijgijzers. Je gaat precies als een dronken man naar beneden. Kon ook moeilijk het jonge geweld vooraan de cordée volgen.
Om 12.15 uur terug in de V.E.II hut.
De gids, Allessandro, voldeed prachtig zijn taak.
Gelukkig was het de dagen daarvoor prachtig weer en hadden we vanop de Mont Thoua Blanc een onvergetelijk zicht gehad over de streek, incluis de Mont Blanc.
Ingediend door Roel (niet geverifiëerd) op ma, 22/08/2005 - 00:55.
Datum: Juli 2005 Weer: Schitterend Route: Normaalroute Verhaal: De highway naar de top genomen in perfecte condities. Zeer goede sneeuw, de gletsjer lag er schitterend bij en het uitzicht was prachtig. Alleen spijtig van al dat volk.
Ingediend door Pier Haagsma (niet geverifiëerd) op za, 06/08/2005 - 22:33.
Datum: 29 juli 2005 Weer: matig: weinig zicht Route: Chabod-top-V. Emanuelle Verhaal: prachtige rondtocht; gestart om 5.00; 6.00 uur bij de gletsjer. Pittige bestijging vanwege de (boeiende) afwisseling tussen keihard gletsjer ijs en zachte sneeuw waarin je makkelijk uit balans raakt. Ook door de hard waaiende wind!
Bij de top snel het zicht zien te vinden op het Madonna beeldje en de gids wilde meteen rechtsomkeerd door het naderende slechte weer. Net beneden de top weer een te korte pauze kunnen houden (gem. 5 min. per uur) om een paar plaatjes te schieten.
Om 13.30 weer in de hut, maar in een langzamer tempo: mijn vermogen om goed te blijven coordineren begaf het enigszinbs: ineens lag ikn languit op het (morene) pad!
Een schitterende ervaring om voor het eerst aan een touw te lopen, stijgijzers te beproeven (lastig om daarmee op rotsen te lopen!): bedankt Alessandro voor je deskundig gidsen!
Ingediend door Paul Moolenaar (niet geverifiëerd) op wo, 13/07/2005 - 17:10.
Datum: 08-07-2005 Weer: bewolkt en mist Route: Vittorio Emanuella Verhaal: 's Ochtends vroeg vertrokken vanaf de hut in het donker met nachtverlichting. Via de gletser het 4000 meter punt gepasseerd. Hoogteziekte en kou die voor ijzige handen zorgen. De top beklommen tegen de middag en afdaling volgens standaard procedure uitgevoerd met Italiaanse gids.
Ingediend door T. & J. Klinckenberg (niet geverifiëerd) op di, 12/07/2005 - 15:35.
Datum: augustus 2000
Weer: Helder
Route: Via Victor Emannuele hut
Verhaal: Relatief laat opgebroken, rond 13 uur boven, heerlijk alleen met mijn vader, geen andere touwgroepen behalve een verdwaalde italiaan die ons op de foto zette. Fantastische rondblik naar o.a. Mt. Blanc die we drie dagen eerder al hadden beklommen.
Ingediend door Ron Bloksma (niet geverifiëerd) op zo, 12/06/2005 - 01:49.
Datum: augustus 1999 Weer: mist Route: Vanaf de Vittorio Emanuele toch de Chabod route lopen... Verhaal: Er zijn leukere toppen in de Alpen. Gezien het feit dat de (i.i.g. een van de) eenvoudigste vierduizender is, is het er erg druk.
Ik bereikte de top van de GP terwijl een groep Polen van 30 man/vrouw sterk daadwerkelijk op het rotspuntje probeerde te komen. Een Poolse vrouw in paniek op het enge rotsbandje naar de top en deze blokkeerde alles. Heb er een uur overgedaan om de helft van de groep op de top te krijgen (de laatse 30 hoogtemeter). En voor de rest was het jammer maar helaas.
Overigens is dat 'enge' bandje prima af te zekeren door twee boorhaken en een schlinge om het ijzeren voetstuk van de Madonna op de top.
Volgens mij is de normaalroute vanaf de Rif. Chabod (over de Ghiacciaio di Laveciau) vele malen mooier dan die van de Rif. Vittorio Emanuele over de Ghiacciaio di Gran Paradiso. Machtige uitzichten!
Combineren kan ook: loop vanaf de Rif. Vittorio Emanuele naar de rotsgraat noordelijk van de Ghiacciaio di Gran Paradiso en volg deze totaan de Ghiacciaio di Laveciau. Klein stukje afdalen en het grote gletsjerstampen naar de top kan beginnen.
In het gebied van de Gran Paradiso tref je zeker Steenbokken aan. Rond beide genoemde hutten lopen ze als het ware de hut binnen.
Ingediend door Manuel Louwerse / Robert Jan van Zijl (niet geverifiëerd) op vr, 03/06/2005 - 13:07.
Datum: juli 2002 Weer: uitstekend Route: vitorio Emanuelle Verhaal: 'S ochtends om 2:30 uur vanaf Camping Gran Paradiso vertrokken, na een ontbijt in de hut (Emanuelle) de top gehaald. Erg helder, prachtig uitzicht, maar onvoldoende zonnebrand gebruikt.
Rond 17:00 uur terug op de camping.
Super ervaring
Ingediend door J.H. Smit, Schoorl (niet geverifiëerd) op zo, 10/10/2004 - 12:33.
Datum: juli 2002 Weer: begin goed, erg warm, later onweer Route: normaal route vanaf Chabod-Hut Verhaal: 's ochtends met mooi weer vertrokken. Erg warme dag. Aanloop naar de gletscher (ca 300 hoogtemeters) is eenvoudig over morenen van de gletscher. Tocht verlooptverder over de gletscher tot vlak onder de echte top. De tocht over de gletscher begint redelijk vlak en eenvoudig. Na een aantal breukenzones (goed opletten, onbetrouwbare sneeuwbruggen en goed routebepalen) gaat de klim steiler door de sneeuw omhoog. Na ca 1000 hoogtemeters door de sneeuw kom je onder de echte (stenen) top. Hier is een kleine klim in de rotsen nodig (kan op stijgijzers, wat wij gedaan hebben om tijd te sparen in verband met opkomend onweer). Op de top op de foto met Maria. De lucht was erg warm en stond bol van de statische lading. Afdaling hebben we redelijk snel gedaan om op tijd terug te zijn voor het onweer. Op de overgang van de gletscher naar de morenen barste het onweer met regen los. Zingende pickels . . . . . Scary. Alles van metaal ver weg bergen en ver uit elkaar snel verder lopen.
Uiteindelijk allemaal weer veilig in de hut. Fantastische tocht!!
Kleine toegift: een groot aantal mensen was ziek geworden van het water uit de chabod hut. Veel mensen waren aan de diaree. Dit vormde een mooi spoor van bruine hoopjes met papier in de sneeuw. Advies: drink alleen gekookt water in de chabod-hut, of water uit afgesloten flessen.
Jeroen Smit, Schoorl, Noord Holland
Ingediend door Rik Harberink (niet geverifiëerd) op vr, 08/10/2004 - 11:37.
Datum: juli 2000 Weer: slecht.. geen zicht, het kruis (mariabeeld) was elektro-statisch Route: Vanaf hoe heet die hut ook al weer, niet de Emanuelle. Verhaal: C2 cursus van de NKBV. We zouden eerst van 'hoe heet die hut ook alweer' naar de Vittorio Emanuelle gaan en dan via de normaal route naar de top. Maar omdat er slechter weer zat aan te komen, zijn we maar eerst naar de top gegaan en toen de volgende dag naar de Emanuelle.
Op de topgraat was het zicht nul,noppes. We zijn er maar heel kort gebleven, enkelen van ons zijn niet eens tot aan het mariabeeld gekomen.
Datum: 11/7
Weer: goed
Route: via Emanuelle 2
Verhaal: Het was een mooie dag. Om 5.00 gestart, tot aan de gletscher met 2 engelse gelopen en daarna solo verder gegaan, want ik wilde om 13.00 uur weer in pont zijn. Het spoor was al flink uitgelopen maar het liep toch wel aardig richting de top, de afdaling was lastiger vanwege de pap sneeuw. Verder wel een aanrader voor een makelijke 4000-er.
Datum: 5 mei 2006
Weer: goed, naderhand mistig
Route: Normaalroute vanaf Victor Em.
Verhaal: Hele route op tourski's gedaan. in 4,5 uur op de top.
Daarna mistige maar geweldige skiafdaling tot aan de VE-hut.
Daarna nog 2 uur te voet naar Pont en huiswaarts.
Datum: augustus 2005
Weer: super!
Route: vanaf Chabod
Verhaal: Met een reis van Retour de top beklommen...... Super mooi weer!! Strakblauwe hemel, conditie gletsjer super en de tochtgenoten ook :-) Wat een uitzicht! Was echt een super mooie ervaring.....
Datum: 18/09/2005
Weer: mist en lichte sneeuwval
Route: V.E. II top en terug V.E.II
Verhaal: Eerste 4000er. Vertrokken om 05.15 uur en boven na 4.40 uur. Zware beklimming van de gletsjer dat recent besneeuwd was. Gletsjer lag er zacht bij. Niet teveel volk boven en vlotte doorgang over de rotsrand.
Door slechte weer werd terugtocht via de richting Chabod afgelast. Spijtig, was ons een mooi zicht over spleten beloofd.
Terugtocht nog zwaarder door gebrek aan antibot op de stijgijzers. Je gaat precies als een dronken man naar beneden. Kon ook moeilijk het jonge geweld vooraan de cordée volgen.
Om 12.15 uur terug in de V.E.II hut.
De gids, Allessandro, voldeed prachtig zijn taak.
Gelukkig was het de dagen daarvoor prachtig weer en hadden we vanop de Mont Thoua Blanc een onvergetelijk zicht gehad over de streek, incluis de Mont Blanc.
Datum: Juli 2005
Weer: Schitterend
Route: Normaalroute
Verhaal: De highway naar de top genomen in perfecte condities. Zeer goede sneeuw, de gletsjer lag er schitterend bij en het uitzicht was prachtig. Alleen spijtig van al dat volk.
Datum: 29 juli 2005
Weer: matig: weinig zicht
Route: Chabod-top-V. Emanuelle
Verhaal: prachtige rondtocht; gestart om 5.00; 6.00 uur bij de gletsjer. Pittige bestijging vanwege de (boeiende) afwisseling tussen keihard gletsjer ijs en zachte sneeuw waarin je makkelijk uit balans raakt. Ook door de hard waaiende wind!
Bij de top snel het zicht zien te vinden op het Madonna beeldje en de gids wilde meteen rechtsomkeerd door het naderende slechte weer. Net beneden de top weer een te korte pauze kunnen houden (gem. 5 min. per uur) om een paar plaatjes te schieten.
Om 13.30 weer in de hut, maar in een langzamer tempo: mijn vermogen om goed te blijven coordineren begaf het enigszinbs: ineens lag ikn languit op het (morene) pad!
Een schitterende ervaring om voor het eerst aan een touw te lopen, stijgijzers te beproeven (lastig om daarmee op rotsen te lopen!): bedankt Alessandro voor je deskundig gidsen!
Datum: 08-07-2005
Weer: bewolkt en mist
Route: Vittorio Emanuella
Verhaal: 's Ochtends vroeg vertrokken vanaf de hut in het donker met nachtverlichting. Via de gletser het 4000 meter punt gepasseerd. Hoogteziekte en kou die voor ijzige handen zorgen. De top beklommen tegen de middag en afdaling volgens standaard procedure uitgevoerd met Italiaanse gids.
Datum: augustus 2000
Weer: Helder
Route: Via Victor Emannuele hut
Verhaal: Relatief laat opgebroken, rond 13 uur boven, heerlijk alleen met mijn vader, geen andere touwgroepen behalve een verdwaalde italiaan die ons op de foto zette. Fantastische rondblik naar o.a. Mt. Blanc die we drie dagen eerder al hadden beklommen.
Datum: augustus 1999
Weer: mist
Route: Vanaf de Vittorio Emanuele toch de Chabod route lopen...
Verhaal: Er zijn leukere toppen in de Alpen. Gezien het feit dat de (i.i.g. een van de) eenvoudigste vierduizender is, is het er erg druk.
Ik bereikte de top van de GP terwijl een groep Polen van 30 man/vrouw sterk daadwerkelijk op het rotspuntje probeerde te komen. Een Poolse vrouw in paniek op het enge rotsbandje naar de top en deze blokkeerde alles. Heb er een uur overgedaan om de helft van de groep op de top te krijgen (de laatse 30 hoogtemeter). En voor de rest was het jammer maar helaas.
Overigens is dat 'enge' bandje prima af te zekeren door twee boorhaken en een schlinge om het ijzeren voetstuk van de Madonna op de top.
Volgens mij is de normaalroute vanaf de Rif. Chabod (over de Ghiacciaio di Laveciau) vele malen mooier dan die van de Rif. Vittorio Emanuele over de Ghiacciaio di Gran Paradiso. Machtige uitzichten!
Combineren kan ook: loop vanaf de Rif. Vittorio Emanuele naar de rotsgraat noordelijk van de Ghiacciaio di Gran Paradiso en volg deze totaan de Ghiacciaio di Laveciau. Klein stukje afdalen en het grote gletsjerstampen naar de top kan beginnen.
In het gebied van de Gran Paradiso tref je zeker Steenbokken aan. Rond beide genoemde hutten lopen ze als het ware de hut binnen.
Datum: juli 2002
Weer: uitstekend
Route: vitorio Emanuelle
Verhaal: 'S ochtends om 2:30 uur vanaf Camping Gran Paradiso vertrokken, na een ontbijt in de hut (Emanuelle) de top gehaald. Erg helder, prachtig uitzicht, maar onvoldoende zonnebrand gebruikt.
Rond 17:00 uur terug op de camping.
Super ervaring
Datum: juli 2002
Weer: begin goed, erg warm, later onweer
Route: normaal route vanaf Chabod-Hut
Verhaal: 's ochtends met mooi weer vertrokken. Erg warme dag. Aanloop naar de gletscher (ca 300 hoogtemeters) is eenvoudig over morenen van de gletscher. Tocht verlooptverder over de gletscher tot vlak onder de echte top. De tocht over de gletscher begint redelijk vlak en eenvoudig. Na een aantal breukenzones (goed opletten, onbetrouwbare sneeuwbruggen en goed routebepalen) gaat de klim steiler door de sneeuw omhoog. Na ca 1000 hoogtemeters door de sneeuw kom je onder de echte (stenen) top. Hier is een kleine klim in de rotsen nodig (kan op stijgijzers, wat wij gedaan hebben om tijd te sparen in verband met opkomend onweer). Op de top op de foto met Maria. De lucht was erg warm en stond bol van de statische lading. Afdaling hebben we redelijk snel gedaan om op tijd terug te zijn voor het onweer. Op de overgang van de gletscher naar de morenen barste het onweer met regen los. Zingende pickels . . . . . Scary. Alles van metaal ver weg bergen en ver uit elkaar snel verder lopen.
Uiteindelijk allemaal weer veilig in de hut. Fantastische tocht!!
Kleine toegift: een groot aantal mensen was ziek geworden van het water uit de chabod hut. Veel mensen waren aan de diaree. Dit vormde een mooi spoor van bruine hoopjes met papier in de sneeuw. Advies: drink alleen gekookt water in de chabod-hut, of water uit afgesloten flessen.
Jeroen Smit, Schoorl, Noord Holland
Datum: juli 2000
Weer: slecht.. geen zicht, het kruis (mariabeeld) was elektro-statisch
Route: Vanaf hoe heet die hut ook al weer, niet de Emanuelle.
Verhaal: C2 cursus van de NKBV. We zouden eerst van 'hoe heet die hut ook alweer' naar de Vittorio Emanuelle gaan en dan via de normaal route naar de top. Maar omdat er slechter weer zat aan te komen, zijn we maar eerst naar de top gegaan en toen de volgende dag naar de Emanuelle.
Op de topgraat was het zicht nul,noppes. We zijn er maar heel kort gebleven, enkelen van ons zijn niet eens tot aan het mariabeeld gekomen.
Nieuwe reactie inzenden